ما نباید بمیریم، رویاها بی مادر می شوند...
شاید کسی فقط میخواهد شنیدهشود، بشنوید. شاید تسکین بزرگترین حفره و رنج زندگیشان، همین باشد. آنان که به کنارهی میلهها رسیده و به عمق سکوت پرتگاه خیره ماندهاند را به میانهی پل بازگردانیم. هیچکس نمیداند در دل آدمی که همینلحظه دارد میخندد و حالش خوب به نظر میرسد چه غوغایی برپاست.
شاید کسی فقط میخواهد دیدهشود، ببینید.
شاید کسی فقط میخواهد در آغوش گرفتهشود، در آغوش بگیرید.
شاید کسی فقط میخواهد دوست داشتهشود، دوست بدارید.
ببینید و بشنوید و دوست بدارید و در آغوش بگیرید آدمها را.
زندگی پلیست روی پرتگاهی عمیق. با محبت و لبخندی،
مراقب همدیگر باشیم،
برچسبها: نرگس صرافیان طوفان
| Design By : Pars Skin |

