درست مانند ظرفی که کم‌آب شده و روی شعله، زود جوش می‌آید؛

پیمانه‌ی طاقتمان ته کشیده و زود به نقطه‌ی جوش می‌رسیم،

زود صبرمان تمام می‌شود و زود مرز استیصال و خشم را رد می‌کنیم.

از دور تمام پیمانه‌ها شبیه به همند،

از دور همه چیز طبیعی‌ست

و تمام آدم‌ها در برابر رنج‌ها و مصائب زندگی صبورند و آرام!

باید نزدیک‌تر بیایی،

آنقدر که صدای برخورد حباب‌های بی‌تاب با سطح پیمانه را بشنوی.

آنقدر که ذوب شدن‌ها و تا مغز استخوان، سوختن‌ها را احساس کنی....